Ik ben Lillymay de Rave, 41 lentes jong, getrouwd en moeder van twee. In het dagelijks leven werk ik als wijkzuster, dit combineer ik met mijn (inmiddels)werk als fotograaf.
Nooit gedacht dat ik ooit mijn passie ten gelde zou gaan maken maar na 3 jaar stug doorwerken is dat echt zo…ongelofelijk vind ik nog steeds…
Mijn vader was ook altijd in de weer met hele grote lenzen en hele kleine bloempjes. Ook zijn kroost werd vaak neergezet en vastgelegd. Naarmate ik ouder werd mocht ik ook af en toe eens een plaatje maken als we op vakantie waren en ik was dan erg trots als mijn foto(als dia) dan voorbijkwam…
Rond mijn 20e heb ik mijn eerste eigen spiegelreflex gekocht, de Pentax ME super. Deze ligt inmiddels te verstoffen in de kast want door de komst van al het digitale geweld is hij met pensioen gestuurd. Wat ik wel eens mis is de spanning die ik voelde als ik eindelijk de afdrukken kon gaan halen van mijn gepruts…nu zie je het meteen en dat is wel eens jammer…gelukkig is een groot deel van de betovering nog steeds aanwezig.
Ik ben niet echt een allrounder, mensen in al hun variëteiten hebben mijn voorkeur. Het erbij mogen zijn als mensen trouwen, hun kindjes vast mogen leggen voor later, ik vind het nog steeds een eer en erg spannend! Echte helden heb ik niet al moet ik zeggen dat Erwin Olaf en Anton Corbijn wel een streepje voor hebben…
Ik probeer met name kinderen als zichzelf op de foto te zetten. Ik wil dat de ouders bij het zien van het eindresultaat hun kind er helemaal in kunnen herkennen. Een streven waar ik behoorlijk wat tijd insteek soms; ik rust niet voor ik zeker weet dat ik het heb “gevangen”. Of dat echt onderscheidend is weet ik niet. Ik maak zoals een vriendin dat noemt, huis tuin en keuken foto’s met een beetje extra….en dat is het; een beetje extra.
Ik werk met een Olympus E3 met de nodige hardware erbij. Mijn favoriete lens is de 50mm, lekker klein, kan ik makkelijk mee werken. Daarna gaan de foto’s door Photoshop waarin ik zo min mogelijk probeer te bewerken. Vroeger schoot ik wel eens door, nu is het “less is more”…
Mijn eigen webstekkie is belangrijk voor mij, voor mensen die wel eens willen zien wat ik maak, hoe ik werk en wat ik kost, binnenkort wil ik een blog eraan gaan koppelen met wat meer kijkjes in de keuken van Lil.
Doordat ik lid ben geworden van een fotoforum heb ik heel veel geleerd. Omdat mensen mij voorzagen van adviezen over belichting, die ik soms heel eigenwijs in de wind sloeg trouwens, en nabewerking enzovoorts heb ik zeker progressie gemaakt en ik leer nog steeds. Ik heb er een paar dierbare vrienden aan over gehouden. Heerlijke mensen waar ik af en toe hele leuke dingen mee doe (veel te weinig, mag vaker!) en waarmee ik erg blij ben dat we dezelfde passie delen…
was getekend,
Lillymay
1 reactie
Leuke site heb je! Je kinderportretten zijn daarnaast ook de moeite waard.
Geplaatst op 05-05-2009 om 11:33
Voeg je reactie toe
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren.