Mijn naam is Johan Huizing, geboren en getogen in Hilversum, werkzaam in Utrecht als capaciteitmanager en een eigen onderneming als fotograaf. Opleiding lagere en middelbare school, verpleegkunde, diverse cursussen voor het huidige werk en 3 jaar fotoacademie. De fotoacademie even in de halt gezet omdat dat privé er behoorlijk in hakt qua tijd. En ik wil natuurlijk niks van mijn zoon missen.
In 2003 ben ik begonnen aan een website voor een fadozangeres (www.mariadefatima.com). Aan het toenmalig management vroeg ik of ze mij foto’s konden leveren om de website wat meer invulling te geven. Helaas hadden ze die niet en zo kwam ik op het idee om deze foto’s maar zelf te gaan maken. Mijn rekening voor de website bestond toen uit één Nikon D70 met kitlens. En zo heeft de fotografie zijn intrede gedaan.
Allround fotografen bestaan niet. En als ze al bestaan dan zal ik daar als opdrachtgever nooit gebruik van maken. Noem alle bekende fotografen maar op er zal geen één allrounder tussen zitten. Hobbymatig mag alles, laat ik dat duidelijk zeggen maar dan nog bestaat er een voorkeur naar een bepaalde richting. Dat is bv in de muziek niet anders. Allrounders kunnen van alles een beetje.
Mijn voorkeur? Documentaire. In een documentair beeld zit een mening. Dit kan de menig van de maker zijn of de mening van zijn of haar opdrachtgever. Er zijn heel veel technieken om die mening te kunnen versterken. Alleen de keus “zwart wit” kan al heel sterk zijn. Ook compositie en standpunt kunnen de mening nog nadrukkelijker maken. Is niet alles vertellen liegen? Bij het fotograferen kun je zaken buiten beeld laten of juist er in stoppen. Documentair is naar mijn mening anders dan journalistiek. Al hebben ze natuurlijk veel overlappingen maar nieuwsfotografie is naar mijn mening alleen maar registreren en een passende foto bij nieuws maken. Documentair, dan ga je dieper en heb je minder tekst nodig. Enkele fotografen die mijn aandacht trekken zijn, Martin Parr, Carl de Kyzer, Rineke Dijkstra.
Mijn foto’s onderscheiden zich door de onderwerpen vanuit een onverwacht standpunt te fotograferen. Waar vooral de groothoek en de flitser mij enorm bij helpen. Bij mijn foto’s wil ik dat de kijker er midden in staat. De kijker betrekken in het beeld. Dus niet van een afstandje alles bekijken nee gewoon meedoen. De telelens blijft bij mij zo goed als nieuw verder dan 50mm kom ik eigenlijk niet. Door creatief te flitsen in een groothoek kan ik het accent in de foto een extra dimensie geven.
“Bewerk ik foto’s?” Dat is een vraag waar ik heel weinig mee kan. Op de één of andere manier zit daar een negatief smaakje aan. Soms lees je wel eens bij foto’s op het forum, “niets aan gedaan”, of “komt zo uit de camera”, “alleen wat contrast toegevoegd” is ook zo’n opmerking. Wil ik dat weten? Is dat knap dan? Mag je dan niets aan een beeld doen? Is een beeld pas geslaagd als je er niets mee gedaan hebt? Laat ik er dit van zeggen, “mijn digitale camera is een hele slechte beeldbewerker. Ik heb een stukje software op de pc staan, wat duurder is dan de camera zelf, die dat bewerken veel beter kan. Op mijn digitale camera gaan alle fratsen uit, mijn camera maakt alleen de foto. “Nee, we bedoelen beeldmanipulatie”, hoor ik de vraagsteller al roepen. Waarom worden in de film waargebeurde verhalen geromantiseerd? Omdat de waarheid oer saai is. Is de basis van fotografie dan al geen manipulatie op zich? Denk dan alleen al aan bewegingsonscherpte, scherptediepte, tele, fisheye, sluitertijd om over flitslicht nog maar te zwijgen..Nee iemand die denkt met fotografie de werkelijkheid zo veel mogelijk te benaderen moet maar eens proberen op zijn eigen onscherpte te focussen. Als hem dat al lukt heeft hij waarschijnlijk -4, minimaal. Ja denk daar maar eens goed over na.
Provorm. (is mijn gebruikersnaam op D-DIG, red.) Eigenlijk is de naam gewoon gejat. Maar beter goed gejat dan slecht bedacht. Iets wat in de fotografie ook steeds weer gedaan wordt. Maar wel steeds weer op een originele manier in beeld komt. In de tijd dat de AVRO KRO en NCRV samen gingen werken ontstond er een stichting AKN. Eén van de afdelingen binnen die stichting was de afdeling Provorm. De afdeling verzorgde de promo’s van programma’s op de Nederlandse televisie. Daarbij stond Pro voor promo en vorm voor vormgeving. Samengevat, “vormgeving aan promo’s” Ik dacht die naam, die is voor mij en deze als eerste vast laten leggen bij domeinregistratie en daarna ingeschreven bij de KvK. Pro stond bij mij voor promotie, het onder aandacht brengen van een nieuw of bestaand product, of service en daar kan je met fotografie een Vorm aan geven. Een website met dezelfde naam zowel de .nl als de .com versie kan daar zeker bij helpen. Al vind ik het bijhouden wel een hels karwei.
Een fotoforum is voor mij heel belangrijk. Tijdens mijn opleiding aan de fotoacademie heeft het mij behoed voor al te grote blamages tijdens beoordelingen op de fotoacademie. Als een fotoserie het op een forum niet goed doet nou reken er dan maar op dat je de serie over kan maken. Daarnaast vind ik het erg leuk om andere foto’s af te kraken maar niet zonder ik mijn mening zou onderbouwen. Want waarom je een foto mooi vindt, daar wordt niet na gevraagd wel als je de foto slecht vindt. En daarom probeer ik zoveel mogelijk dat laatste te doen.
