Mijn naam is Arjen Klaver, geboren in Alkmaar, maar momenteel woon en werk ik in Amsterdam.
Fotografie is, samen met ‘hard’lopen, mijn voornaamste bron van ontspanning naast mijn dagelijkse werk als apotheker. Het creëren van beelden heeft mij van jongs af geïntrigeerd; maar fotografie bleef lang een onbereikbaar fenomeen. Pas op 40-jarige leeftijd en bij het enigszins volwassen worden van de digitale fotografie (in 2002) ben ik het zelf actief gaan beoefenen.
Op 27 April 2002 kocht ik mijn eerste digitale camera: de befaamde Nikon Coolpix 995. In het licht van vandaag lijkt dat misschien een simpele 3 megapixel camera, maar het was (en is zelfs nu nog!) een geweldig apparaat om mee te werken. Het was meteen Genieten (jazeker, met een hoofdletter)…zwelgen in digitale weelde!!
Tijdens het zelf actief fotograferen leerde ik langzaamaan de wereld om mij heen steeds nauwkeuriger te bekijken. Door het beter observeren werd ik mij steeds meer bewust van de schoonheid die daarin bestaat. Schoonheid waar ik voorheen onbewust aan voorbij liep.
Fotografie heeft mijn leven zeker in positieve zin veranderd; ik geniet nu intenser en bewuster van schijnbaar dagelijkse dingen… Het is verbazingwekkend hoeveel verschillende facetten en diepere lagen de fotografie in zich heeft. Steeds leer ik nieuwe dingen die dan ook weer vragen oproepen en uitnodigen tot experimenten. Om mezelf niet te verliezen in het doen van ‘te veel en daardoor oppervlakkig’ beperk ik me voorlopig om zo tot meer verdieping in speciale onderwerpen te komen.
Twee disciplines hebben mijn speciale interesse. Dat zijn: Dichtbij (Macro) fotografie en Infrarood fotografie. En…dat komt een luie fotograaf, zoals ik ben, eigenlijk wel heel erg goed uit. Macrofotografie is werken op de vierkante millimeter en daarvoor hoef je echt geen wereldreizen te maken; in de achtertuin (of zelfs binnenskamers) is speelruimte genoeg. En ook voor infrarood fotografie hoef je niet vroeg op te staan. Midden op de dag, tijdens wandelingen met mijn vrouw, is het dan prima landschapfoto’s schieten. Uitgeslapen, genietend van een lekker zonnetje…en af en toe een terrasje opzoeken…tja, t’is wat!
Lezen en studeren zijn ook hobby’s van me. Er wordt me wel eens verweten dat ik te veel bezig ben met de technische details van fotografie. Tabelletjes, cijfers en wetmatigheden; ik smul ervan. Maar dat komt ook omdat ik ervan overtuigd ben dat een goede studie en gedegen kennis van de techniek de basis vormt. Heb je de techniek onder de knie, dan kan je daarna helemaal gericht zijn op het meer creatieve gedeelte van de fotografie en zoeken naar mooie beelden en aparte invalshoeken. Ik beschik dan ook over een groot aantal boeken over zowel fotografie als beeldbewerking. Boeken die ik daadwerkelijk helemaal van voor tot achter doorpluis én na verloop van tijd nogmaals lees en bestudeer. Ik vind dat echt heerlijk!
‘Digital Flower Photography’ van Sue Bishop is voor mij hét leerboek over Bloemen-Macro fotografie. Daarnaast ben ik erg onder de indruk van het intense fotowerk van Christopher Beane. Maar ook het ‘dromerige’ van Helyn Davenport of het ‘kleurige abstracte’ van bijvoorbeeld Jocelyn Konarski (Florendipity) boeit mij enorm En natuurlijk kan ik niet om Deborah Sandridge heen. Als schrijfster van het leerboek ‘Digital Infrared Photography’, maar vooral als ‘Creative Director for the League of Creative Infrared Photographers’ gaat zij voorop in de strijd om infrarood fotografie een plek te geven als volwaardige vorm van creatieve fotografie.
Fotografie alléén is echter niet zaligmakend voor mij. Beeldbewerking speelt voor mij een bijna even grote rol bij het maken van het uiteindelijke beeld. Een foto is de basis, maar die ‘ogenschijnlijke werkelijkheid’ speelt voor mij meestal een ondergeschikte rol. Met name infrarood fotografie en de bijna surrealistische beelden die deze vorm van fotografie met zich meebrengt past daar heel goed bij.
Fotografie en beeldbewerking is mijn hobby en ontspanning, maar zeker ook een serieuze bezigheid waarin ik mij verder wil ontwikkelen. Het forum van D-DIG biedt mij de gelegenheid om, in een prettige sfeer, serieuze kritiek op mijn werk te krijgen. Door mijn werk te laten beoordelen door andere enthousiaste fotografen hoop ik langzaam maar zeker te groeien in mijn fotowerk….
Wilt u meer van mijn foto’s zien , kijk dan eens rond op mijn website: http://www.xs4all.nl/~klaveraj
Mijn naam is Bjorn van Lieshout en ik ben geboren in een rustig Brabants dorpje. Als klein ‘menneke’ was ik al veel in de natuur te vinden. En dat is eigenlijk altijd zo gebleven. De natuur is voor mij niet alleen een plek om tot rust te komen, maar ook een plek om te genieten. Iedere keer zie je weer iets nieuws, iets bijzonders. Iets wat je nog niet eerder hebt gezien. Dat vind ik zo mooi aan de natuur.
Ik ben JTD (dit is een afkorting van mijn voor en achternaam), Joris, en ben sinds medio 2008 moderator van DDIG. Lid van de club ben ik al sinds (kort na) de oprichting, maar de stap naar moderator heb ik nog maar recent durven nemen.
Als Mark Mook ben ik vijfentwintig jaren geleden ter wereld gekomen. Na vrolijk door de basisschool, HAVO, HBO-ICT en HBO multimedia&vormgeving te zijn gewandeld ben ik gaan werken voor een marketingbedrijf in Groningen. Dat ben ik gaan combineren met freelance-fotografie, inmiddels zijn de rollen omgedraaid. Kortom, naast mezelf eigenaar mogen noemen van een ‘fotografisch bedrijf’ werk ik nog 16 uurtjes per week voor een marketingbedrijf in Groningen.
Mijn naam is Johan Huizing, geboren en getogen in Hilversum, werkzaam in Utrecht als capaciteitmanager en een eigen onderneming als fotograaf. Opleiding lagere en middelbare school, verpleegkunde, diverse cursussen voor het huidige werk en 3 jaar fotoacademie. De fotoacademie even in de halt gezet omdat dat privé er behoorlijk in hakt qua tijd. En ik wil natuurlijk niks van mijn zoon missen.
Nooit gedacht dat ik ooit mijn passie ten gelde zou gaan maken maar na 3 jaar stug doorwerken is dat echt zo…ongelofelijk vind ik nog steeds…
moderator bij D-DIG, een prachtig forum met vele mogelijkheden. Ik werk in een fijn team en dat vind ik erg belangrijk. Wat is er nu mooier dan je grote passie te delen met mede enthousiastelingen? Je leert van elkaar, je stimuleert elkaar, je inspireert elkaar en als dat resulteert in groei; het ontwikkelen van een eigen stijl en prestatie dan is dat toch kicken?
